Blind(elings) vertrouwen

vrijdag 5 mei 2017

Nu is het aan ons...

Wie kent nog gezichten?
Vaak zijn ze enkel nog namen,
maar ze streden voor vrijheid,
ze verwierven het samen.

Wie kent nog gezichten,
Er zijn vele verhalen...
Ze smolten aaneen
een relaas in honderden talen.

Nu is het aan ons
die vele stemmen te horen,
door wie wij in ons leven
steeds de hoop weer zien gloren.

Nu is het aan ons
te denken aan morgen
en voor de generatie hierna
voor vrijheid te zorgen.

~ Maritha Roijakkers

Zo ver je kunt kijken...

Zo ver je kunt kijken,

graven op een rij.

tussen gezichtloze namen

liggen mensen als wij.

Ze streden voor vrijheid,

voor recht van jou, van mij.

Omdat zij hun leven gaven,

kennen wij vrij.

~ Maritha Roijakkers

In memoriam

Compleet verslagen
Vele vragen
Waarom?

Waarom toch?
Veel te jong nog...
Waarom?

Kon 't lot zich zo vergissen?
We gaan je missen.
Waarom?

In memoriam

~ Maritha Roijakkers

Schering en inslag

Schering en inslag
vormt stramien voor ons leven.
Draadje voor draadje
wordt historie geschreven.

Op plaatsen wat sleets,
elders wat vaal.
soms wat beduimeld,
ons levensverhaal.

Maar ook hier en daar sprankelend,
voor het oog een genot.
in verstrengelde motieven
komt de liefde aan bod.

Schering en inslag,
het leven verweven.
Draadje voor draadje
ons wezen geschreven..

~ Maritha Roijakkers

Treurwilg

De boom aan het water
lijkt een toonbeeld van rouw,
echter weerspiegelt
symboliseert hij oneindig veel trouw.

De takken gedraaid,
en de blaadjes gekruld,
wie bij hem schuilt
voelt zich beschermd en omhuld.

In en in krachtig,
al lijkt niets hem, door de jaren bespaard.
Uiterlijk melancholisch
maar in diepste wezen geaard.

In eerlijke eenvoud
toont hij zijn ware pracht.
Hij lijkt misschien zwak
maar juist dat is zijn kracht

~ Maritha Roijakkers