Gedicht - Rollen gekeerd

Rollen gekeerd

 

Hier in huis zijn sinds kort
de rollen gekeerd,
nu mijn zwarte kater
de plaats van de hond prefereert.

 

Geef ik de hond het commando:
"Ga op je mand.",
Gebeurt het steeds vaker
dat hij er net naast beland.

 

Dan moet ik de kater
dus eerst weer verdrijven,
zodat mijn grote lobbes
op zijn plaats zal gaan liggen en blijven...

 

~ Maritha Roijakkers

Gedicht - Tot ooit...

Tot ooit...

 

Jij liep mijn wereld binnen
en ineens stond alles stil.
Ik kon enkel nog maar voelen,
mijn hart sprong plots op til.

 

Waar was jij al die tijd,
tot dan toe in mijn leven?
Jij bleek mijn andere helft,
het 'ons' om na te streven.

 

We hoefden niet te praten
want we waren gewoonweg één.
Had ik verdriet of pijn,
dan wist jij dat meteen.

 

Wat hebben we genoten,
van de liefde voor elkaar.
Twee handen op een buik,
van nature uit een paar.

 

Ik weet het echt heel zeker,
dit is wat God bedoelde.
en nooit zal ik vergeten,
hoe dat één-zijn met jou voelde.
 
Ik zal je voor altijd missen,
óns vergeten zal ik nooit.
En een ding weet ik zeker...
ik zie je weer.... Tot ooit!

 

~ Maritha Roijakkers

Gedicht - Een windvlaag

Een windvlaag

 

Van boven op de ladder
kijk jij omlaag.
Ik zie jou daar staan
en dan.....

 

~ Maritha Roijakkers

Gedicht - Maskerade…

Maskerade…

 

Er zijn zoveel mensen
geteisterd door verdriet
maar waaraan de wereld
dat helemaal niet ziet.

 

Ze dragen vaak een masker,
je hoort van ver hun lach
maar van binnen huilen ze,
voelen pijn, de hele dag.

 

Ze lijken alles aan te kunnen,
houden zich naar buiten toe steeds groot
maar voelen zich verscheurd,
verkeren innerlijk in nood.

 

Maar enkel als ze leren
in nood om hulp te vragen
Kan een ander in de toekomst
de lasten helpen dragen.

~ Maritha Roijakkers

Gedicht - Ruimte leren maken

Ruimte leren maken

 

Vandaag heb ik zo'n agenda
waarin helaas weer blijkt
dat er tussen alle dingen
geen enkel gaatje prijkt...

 

Tijd dus iets te schrappen
uit die vele taken
want om gezond te blijven
moet ik ruimte leren maken

 

~ Maritha Roijakkers