Blind(elings) vertrouwen

dinsdag 31 januari 2017

Van het padje af....

In mijn hand hield ik de route
die ik uitgestippeld had
maar ik struikelde en viel
en raakte daardoor van mijn pad.

Snel vond ik de weg weer terug
en vervolgde die dus weer,
toen bleek de kaart gedraaid...
en moest alles nóg een keer.

Toch vond ik het niet zo erg
omdat ik een en ander nu al wist
want daardoor kon ik genieten
van wat ik anders had gemist.

~ Maritha Roijakkers

Jad Wasjem

Zoveel stemmen en namen,
je hart in een klem.
Hoe kon het gebeuren?
Jad Wasjem

De oorlog in beeld.
De gekte een stem.
Ik werd er stil...
Jad Wasjem

~ Maritha Roijakkers

Reis naar het beloofde land

Deze reis bracht, de bijbelverhalen tot leven
Het heeft ze een plaats en meer diepgang gegeven.

We waren echt dáár, waar 'Hij' was geweest
Misschien was het lijflijk, maar toch zeker in geest.

We volgden 'Zijn' leven, liepen daar in 'Zijn' spoor
en we deden het samen, in ons hart ging 'Hij' voor.

Nazareth, Bethlehem, Jeruzalem... we gingen er heen
We vierden Kerstmis en Pasen, eigenlijk alles ineen...

En wat was het genieten, dobberend in de Dode zee
We hadden zo'n lol, iedereen scrubde mee!

We waren op vrijdag bij 't begin van Sabbat
Tjemig.... wat een knalfeest was dat.

Maar het allerfijnste, dat ik onthoud van de week
is dat eenieder, altijd, naar elkander keek.

We waren er samen, niemand apart
en dat is de herinnering die ik bewaar in mijn hart.

~ Maritha Roijakkers

Ik probeer woorden te vinden...

Ik probeer woorden te vinden
die het pesten beschrijven,
die duidelijk maken
hoe de angst bleef beklijven.

Ik probeer zinnen te vinden
die het pesten verwoorden
en die duidelijk maken
hoe het jouw 'ik' wist te vermoorden.

Niemand kan écht weten
hoe het je kapot heeft gemaakt,
hoe elke blik van hen
jou in je ziel heeft geraakt.

Niemand kan echt voelen
waardoor jij moest besluiten
dat je niet verder meer kon...
want je kon het met woorden niet uiten.

De jeugd heeft de toekomst
maar die van jou is niet meer
want nog verder leven
deed jouw ik veel te zeer.

Jouw verhaal zal een les zijn
om elkaar door te geven,
zodat niemand in de toekomst nog
jouw leven moet leven.

Jij laat nu een leegte
er zijn velen die treuren
nü moeten wij er voor zorgen
dat dit niet meer zal gebeuren.

Rust nu maar zacht

~ Maritha Roijakkers

Samen,... niet alleen

Hoe mooi als je kan zeggen
dat twee zijn vergroeid tot een,
dat de grens van een is vervaagd
naar samen... niet alleen.

Dat je samen bergen hebt beklommen
al meer dan 50 jaar
en je vormt ondanks doorleefde dalen
nog steeds dat hechte paar.

Dat je weet wat de ander voelt
zonder dat die het hoeft te zeggen
en omdat die zich geborgen weet
niet probeert het te weerleggen.

Hoe mooi als je kan zeggen
dat twee zijn vergroeid tot een,
dat de grens van een is vervaagd
naar samen... niet alleen.

~ Maritha Roijakkers