Gedicht - Slakkenhuis

Slakkenhuis

 

Veel slakken hebben huisjes,
anderen blijven naakt.
Ook ken ik er eentje
die heeft zijn eigen 'thuis' gemaakt.

 

Onderaan een boom
vond hij een notendop.
en bedacht zich geen moment ,
en schoof er bovenop.

 

Hij bekeek de dop van links,
toen van rechts en binnenin.
En wist het daarna zéker...
dit was een woning naar zijn zin.

 

Met wat glitterverf en frutsels,
planten, kussens hier en daar
werd zijn paleis gepimpt
en kwam alles voor elkaar.

 

Na een feestelijk open huis(je)
vertrok hij... vliegensvlug
glibberend naar een nieuwe toekomst
met het stulpje op de rug.

 

Ik kom hem soms nog tegen
in het bos of aan de zee.
Hij lijkt enorm gelukkig
en draagt nog steeds zijn huisje mee.

 

~ Maritha Roijakkers

Gedicht - De kijkdoos

De kijkdoos

 

Juf zei: "We gaan een kijkdoos maken."
"Leg je boeken maar opzij."
"Hebben jullie, zoals afgesproken,
allemaal een schoendoos bij?"

 

Ik had een hele grote
in moeders kast gevonden.
Ik vroeg of ik hem hebben mocht,
... zij vond dat stiekem zonde...

 

Ik maakte eerst een gat
waar ik door kon kijken.
Daarna kon ik gaan versieren,
zodat het op een bos ging lijken.

 

Van karton maakte ik de bomen
met wijd uitstaande takken.
Een kruin van crêpepapier
en een wolk van blauwe, plastic zakken.

 

Van kurk en ijsco stokjes
maakte ik mooie hekken.
Ik strooide gras en zand
om de bodem te bedekken.

 

Ik tekende nog bloempjes
en vogels bovendien.
Nu is de kijkdoos klaar...
"Wil jij hem misschien zien?"

 

~ Maritha Roijakkers

Gedicht - Ontmoeting met onszelf

Ontmoeting met onszelf

 

Ben ik wel degene
die jij denkt dat ik ben?
Ben ik wel degene
die ik in mijzelf herken?

 

Voldoe ik aan het beeld
dat een ander van me heeft?
Of ben ik slechts een mens
die naar beste kunnen leeft?

 

Doen we dat niet allen
zoeken naar de zin?
En vinden we die uiteindelijk,
niet gewoon van binnenin?

 

We voelen altijd maar die drang
om het beste na te streven,
terwijl we diep van binnen
gewoon ons leven willen leven.

 

Gewoon de stappen zetten
dagelijks, een voor een.
En als het even niet gaat
dan vandaag eens even geen.

 

Vandaag gaat het om voelen
wie we werkelijk zijn.
Hopelijk is de ontmoeting met onszelf
gewoon lekker knus en fijn.

 

 

~ Maritha Roijakkers

Gedicht - Ouders

Ouders

 

Je kwam op de wereld

door je ouders verwacht,

na negen maanden koestering

door je moeder volbracht.

 

Ze hielden je vast,

begeleidden je stappen.

Beschermden je altijd,

bij tegenslagen en klappen.

 

Steeds meer lieten ze los,

lieten ze jou zélf keuzes maken.

Maar vormden bij regen en ontij

toch altijd je baken.

 

Jij stapte steeds verder,

leefde jouw leven,

terwijl zij je steunden

en raad bleven geven.

 

Nog steeds zijn zij er voor je

waarheen je ook gaat.

Je weet ze van binnen

met raad en met daad.

 

Nooit was je alleen

op jouw tocht door het leven.

Zij waren er altijd

om liefde te geven.

 

Jouw sterke ouders

houd ze in ere

koester hun liefde

en blijf die waarderen.

 

~ Maritha Roijakkers

Gedicht - Onbeantwoord....

Onbeantwoord....

 

Vandaag was het dan de dag
dat er antwoorden konden komen.
Antwoorden op onzekerheden.
Antwoorden op verloren dromen.

 

Maar er blijven zoveel vragen
zoveel dromen onvervuld.
Maar er blijven zoveel vragen
in onzekerheid gehuld.

 

Vader, moeder, zoveel kinderen,
opa, oma, vriendin of vriend.
Zoveel harten die er bloeden.
Dit grote leed zo onverdiend.

 

Een antwoord zal nooit de wonden helen
die hen toen is aangedaan.
Zoveel dromen zijn verwoest,
ontwricht, het dagelijks bestaan.

 

Een man toont er een foto
waarop je zijn kind ziet.
Het is In de tijd gevangen,
ouder worden zal het niet.

 

Het enige antwoord dat kan helpen
bij het verzachten van de pijn,
zijn mensen zoals jij en ik
die er voor de nabestaanden willen zijn.

 

 

~ Maritha Roijakkers

Gedicht - Jeugdtrauma

Jeugdtrauma

 

Het trauma uit mijn jeugd,

bij ziek zijn naar de dokter.

En hoe kwam ik dan weer buiten?

Een heel stuk opgefokter.....!

 

"Doe je mond maar open."

"ja open hem maar wijd."

"Ai die keel is flink ontstoken."

"Dat is geheid een feit."

 

"Draai je meteen ook maar even om,

zodat ik je rug wat kan bekloppen

en meteen mijn stethoscoop

even koud, onder je hemd kan stoppen...."

 

"Ik hoorde je daarnet weer blaffen

het is een droefenis."

"Want ik weet het heel erg zeker

je hebt weer last van bronchitis."

 

"Je krijgt daarom weer pillen van me

en zult weer moeten stomen."

"en dan hoop ik écht voor jou

dat je voorlopig niet meer bij me hoeft te komen....."

 

 

~ Maritha Roijakkers

Even zuchten

Even zuchten(stethoscoop )

 

"Doe je mond maar open." Het gezicht van de arts komt steeds dichter bij en ik kan zijn adem ruiken. "Ja goed zo, wijd open." Hij schuift de spatel, die me toch sterk aan een ijscolepeltje doet denken, hopla diep in mijn mond. "Zeg maar aaa." Ik doe mijn best er een verstaanbaar woord uit te persen en voel me ondertussen toch wel heel ongelukkig als de neus van de arts gevoelsmatig zowat tegen mijn kin geduwd wordt.
"Heel goed." zegt hij. Maar zo voelt het niet...... "Draai je maar om." Ik draai me om en voel zijn ernstig koude stethoscoop de weg zoeken over mijn rug. "Zucht maar diep." En dat is precies wat ik doe..... heel diep zuchten.

Retro.

Retro

 

Retro.
Terug naar toen.
Terug naar toen ik nog kon zien.

Wat toen nog zo gewoon was. Kijken met je ogen. Niet voelen met je handen. Gewoon alles waarnemen zonder denken, zonder dat het moeite kost.
Het zou geweldig zijn. Het zou schrikken zijn. Het zou anders zijn. Ongewoon, ongewend.

Herrinneringen komen boven. Mijn jeugd, paars, oranje, vlekkedingen in de badkuip. Nu vervlogen geuren, zwaar, bedwelmend bijna tastbaar.

Neefjes, nichtjes in de serre. Ooms en tantes aan de tafel. Verhit gevoerde gesprekken. Met zijn allen, altijd ruimte. Zonder afspraak. "Kom toch binnen, voel je welkom."
Liefdevolle pesterijtjes over alledaagse dingen. Wie kan er het beste zingen?

Eenvoudige momenten. Nu gekoesterd om de beelden.
Terug naar toen..... ik ze kon zien

Gedicht - Gieter?

Gieter?

Wat kan ik nou schrijven
over een gieter?
Ik kan enkel zeggen
dat het rijmt op, mieter.

Je kunt er links en rechts
je groen mee besproeien.
En als je mazzel hebt
zal dat mooi voor je bloeien.

Ik herinner me ook
een lied uit mijn jeugd.
Dat werd toen vaak gezongen
het deed ons altijd deugd.

Maar als je me vraagt
dat lied nu te zingen
dan blijkt het niet te vinden
in de brei van herinneringen.

Dan moet ik nog denken
aan mijn rode kat
die dankzij de gieter van de buren
ooit een douche heeft gehad.

Maar toch kun je stellen
ik weet niets over gieters
kunnen we volgende keer schrijven
over een ander woord, zoals mieters?

 

 

~ Maritha Roijakkers

Gedicht - Dierenliefde

Dierenliefde

Voor je dieren wil je goed zijn,
loop je jezelf als het moet voorbij.
Al is het midden in de nacht,
wanneer het nodig is maak jij je vrij....

Je laat meteen alles vallen
als ze rare dingen doen.
En begint gelijk te twijfelen,
is je kleur..... niet net wat groen?

Zit er misschien ergens een scheet dwars
of heb je pijn in je buik?
Ik check ook gelijk je oren
en of ik andere rare dingen ruik.

Nachten lig je wakker.
Gaat het goed met mijn grote vriend?
Want die rare flapoor
heeft dit natuurlijk niet verdiend.

En na een paar bange dagen
ben jij weer lekker opgeknapt.
Weg is dan de twijfel
en moet je vrouwtje worden opgelapt.....

 

~ Maritha Roijakkers

Gedicht - Waterlelie

Waterlelie

 

Waterlelie,

gekend als 'witte bruid',

jouw fragiele schoonheid en kracht

wordt geroemd en geduid.

 

ontluikend in het ochtendgloren

heb je de majestueuze  bladeren gespreid.

Je bloem nog in knop

belofte van een feeërieke schoonheid.

 

Dan wordt je Oranje-gele hart

gericht naar de zon

het levenselixer

waarmee alles begon.

 

Je kop wordt geheven

naar het oneindig firmament.

Je verspreidt hemelse geuren,

het aroma ongekend.

 

Als de schemering valt

buig je langzaam de kop.

je bloem keert weer terug

naar zijn eenvoud en knop.

 

Jij 'Koningin van het water',

gevangen in menig woord en in beeld,

dank je dat je mijn ogen

en hart vandaag hebt gestreeld.

 

Mag mijn hart zijn

zoals jouw knop,

in de kern verstild

dan leef ik volop....

 

~ Maritha Roijakkers