vrijdag 4 september 2015

Gedicht - Gepest

Gepest

Als een grijze muis
bewoog hij zich langs de muur,
als hij maar niet opviel
overleefde hij dit uur.

Hij wist het antwoord op de vraag
maar liet zijn beurt toch gaan
want nu zich laten horen
kwam hem later duur te staan.

Na afloop van de les
zocht hij een plek uit om te schuilen
want zichzelf nu laten zien
dat betekende later huilen.

Toen het al maar stiller werd
besloot hij het toch te wagen
maar was de kust wel veilig
dat bleef hij zichzelf afvragen?

Zo regen de dagen
zich voor hem altijd weer aaneen.
Geen was er zonder spanning,
geen enkel moment.... GEEN.
 
Zijn leven was een hel
fysiek en psychologisch.
Het maakte hem kapot
en God...... wat was dat logisch...!

Hij besloot toen op een dag
dat het zo niet langer kon
en ......
 
Het is dus echt hopen
dat pesters ooit gaan snappen
dat door hun idiote getreiter
ze een ander laten knappen
 
 
~ Maritha Roijakkers

donderdag 3 september 2015

Blinde dropster: Bliksemdrop

Blinde dropster: Bliksemdrop
 
Ik had me voorgenomen om vandaag weer eens een leuke drop te doen en daarover een leuk, uitgebreid verslag neer te pennen. Dus vanmorgen voor vertrek stopte ik snel een pakketje nog in mijn tas dat ik dan onderweg, liefst ongezien, ergens neer kon leggen.
Meteen al bij de bushalte deed zich een moment voor. Er stond, heel bijzonder op die tijd van de morgen, niemand bij de halte. Ik liet Preston dus stoppen, haalde het pakketje uit mijn tas en legde het op het bankje.
Omdat er niemand stond schatte ik in dat het nog even zou duren voor de bus zou komen want meestal is het daar druk met medereizigers. Ik zwierde de tas dus weer op mijn rug en vervolgde rustig de gang naar de paal.... waar op dat moment de bus aan kwam rijden, stopte en me mee nam.
Tot zover...... mijn bliksemdrop! En nu maar hopen dat mijn pakketje iemand blij heeft kunnen maken op deze ietwat druilerige dag....

woensdag 2 september 2015

Gedicht - Uiensoep

Uiensoep
 
Een lekkere pan soep
ben ik aan het maken
en ik weet het zeker
deze gaat me smaken....
Genieten zit zoals je weet
vaak in kleine dingen
en ik denk vandaag
in mijn soep met uienringen....
 

~ Maritha Roijakkers

Favoriet vriendje

Favoriet vriendje
 
Preston kan heel goed zijn werk doen..... tot we op station Eindhoven komen. Daar is hij gelijk heel enthousiast, en neemt zonder commando aan dat we naar de vooruitgang van het station moeten. We gaan als een speer richting de trap, die hij nog wel netjes aangeeft, om na een supersnelle afdaling gelijk de pas naar de voorzijde links in te zetten. Ik moet er altijd goed aan denken om daar nog uit te checken want waar hij dat bij andere stations meestal uit zichzelf wel aangeeft, dreigt hij er in zijn enthousiasme in Eindhoven zo aan voorbij te stuiven.
Buitengekomen steken we snel over naar het tussenliggende stoepje waar Preston dan alle aankomende auto's afspeurt naar die éne.....
En dan...... is meneer bijna niet te houden. Zijn kwispelende staart maakt overuren en als ik niet oplet staat hij op zijn beide achterpoten rechtop tegen mijn pa. Zijn favoriete vriend is er!
Hij springt vlot de auto in, begroet mijn moeder en ploft tevreden neer op de achterbank.
Zo'n dagje met mijn ouders vindt hij fantastisch, dat kun je merken. Het werken..... tja dat is op zo'n dag iets anders. Het liefst loopt hij als een schoothondje achter mijn pa aan en.... oh ja..... daar loop ik dan achteraan. En als ik toch op mijn strepen sta en hem aanmaan door te lopen dan blijft hij continu omkijken om zich er toch van te verzekeren dat zijn 'grote' vriend ons nog wel volgt.
Als mijn ouders me na zo'n dag thuisbrengen dan gaat er bij Preston blijkbaar een knop om.... Hij komt binnen, ploft op zijn mand en sluit tevreden zijn ogen. En nog voor mijn ouders weg zijn ligt hij al weer dromend na te genieten van de ontmoeting met zijn favoriete vriend.
 
"Preston, we gaan!"...... geen reactie....

dinsdag 1 september 2015

Gedicht - Blauwdruk van woorden

Blauwdruk van woorden

Wanneer woorden worden gewist.
blijft een blauwdruk toch bestaan,
die wordt enkel door de tijd
van zijn zeggingskracht ontdaan.
 
 
~ Maritha Roijakkers