Vandaag pas op de plaats

Vandaag pas op de plaats

 

Rondom mijn verjaardag geef ik mezelf altijd een paar dagen vakantie cadeau. Zo kan ik dan in 'alle' rust zorgen dat mijn verjaardagsfeest goed wordt voorbereid en..... dat ook daarna weer alles bij het oude terugkomt.
Dit jaar zouden mijn ouders er niet bij zijn om te helpen. Gelukkig had ik Marleen die me super geholpen heeft en zo werd het een groot succes.
Toch vond ik het wel heel spannend. Je wil het goed doen en vooral dat niemand iets tekort komt.
Ik merk dat zo'n week me toch altijd wat gespannen maakt en.... die spanning moet er dan toch weer uit. En ja hoor..... vanmorgen ben ik dus uit bed gerold met fikse pijn in mijn rug. Als ik even zit gaat het prima maar vraag me niet van de bank naar de keuken te lopen want.... dat ziet er niet uit.... LOL. Mijn benen willen maar niet onder mijn gat uitkomen....
Dus nu maar even een dagje pas op de plaats en hopelijk schiet de rugpijn er dan net zo snel weer uit als hij er vanochtend ingeschoten is.

Gedicht - Gepest

Gepest

 

Vanaf dag een heb jij het geweten

je voelde je anders, anders dan de rest.

Vanaf dag een hebben zij het geweten

Jij was echt zo anders en dus werd je gepest.

 

Het gebeurde vaak openlijk

en soms in het geniep

maar het maakte jou hoe dan ook angstig

zodat je soms nachten niet sliep.

 

Je bedacht allerlei uitvluchten

om niet langs hen te hoeven,

zodat ze je die dag

niet zouden beproeven.

 

De gym was het ergst

dan moest men je kiezen

en natuurlijk was jij de laatste

en de reden van het verliezen.

 

Je kleren hield je altijd

angstvallig in de gaten

en je schuifelde weg

als ze even niet keken maar praatten.

 

Om dan toch even later

voor je neus te verschijnen,

Waardoor jij weer in de grond

zou willen verdwijnen.

 

Het was niet direct het fysieke

wat jou zo bang heeft gemaakt.

Het was de angst voor wat kon gebeuren

die jou het meest heeft geraakt.

 

Vanaf dag een heb jij het geweten

je voelde je anders, anders dan de rest.

Vanaf dag een hebben zij het geweten

Jij was echt zo anders en dus werd je gepest.

 

~ Maritha Roijakkers

Limerick - Twix of...... Raider

Twix of...... Raider

 

Een leuke stunt van Twix
of moet ik Raider zeggen?
Omdat ze nu hun repen
weer zo in de schappen leggen.

 

Het zijn de 30-ers die het nog weten
dat Twix eerst lang anders heeft geheten.
En vanwege zijn faam
komt hij terug met die naam.
Nu kun je dus weer Raider eten.

 

Twix heeft eerst Raider geheten.
het zijn de 30ers die dat nog weten.
Nu is Raider even terug.
Ik haal hem zelf vlug.
want ik wil wel zo'n vintage reep eten.

 

~ Maritha Roijakkers

Gedicht - Goed excuus!

Goed excuus!

 

Wat is mijn hond een goed excuus
om lekker tegen te praten.
Zou ik hem niet hebben......
dan zou ik het praten toch niet laten!

 

~ Maritha Roijakkers

Blinde dropster viert vriendinnen dag

Blinde dropster viert vriendinnen dag

 

Al enkele jaren heb ik met vier vriendinnen een heeeeeel goede gewoonte. We prikken een dag in onze agenda en gaan er dan met z'n vijven, met onze chaperon Preston, op uit. Gisteren was het weer zo ver. We verzamelden voor de lunch in het restaurant van het textielmuseum in Tilburg. Onderweg daarheen hadden Preston en ik stiekem een 'dropje' gedaan in een bushalte op onze route.

Na de heerlijke lunch konden we ons vergapen aan de historie van het textiel. Voor mij was het hoogtepunt een heel simpel rek met daarin stalen van verschillende materialen die je kon betasten. Leuk om het grote verschil tussen al die materialen te voelen en grappig hoeveel daarvan ik kon benoemen of waar ik in ieder geval een beetje de origine van kon vermoeden. Jammer was het wel dat het meeste van de expositie, logischerwijs, niet betast mocht worden..... maar dat werd wel weer goed gemaakt door een interessant filmpje over het vervaardigen van damast.

Bovenin het museum bevond zich ook een bibliotheek. Wat een schatkamer was dat. We hebben ons vergaapt aan alle boeken en andere uitgaven daar verzameld. Wat is er toch mooi materiaal gemaakt over textiel en textielverwerking. Op zo'n moment zou ik graag heel goede ogen hebben en..... veel van de boeken of uitgaves over breien etc. zouden dan niet meer veilig zijn....

Toen we nog even in het restaurant zaten besloot ik daar een 'dropje' te wagen. De eerste die het vond.... las het briefje en liet het liggen. Haar woorden: "Ik heb geen facebook." Toen we wilden vertrekken kwam de serveerster ons met het pakje achterna "Dit is van jullie." Helaas dus.... drop écht mislukt. Een van mijn vriendinnen stopte het in haar zak en nu is het dus maar afwachten waar ze het een nieuwe bestemming gaat geven.

De avond sloten we af met een heerlijke wok maaltijd. Met een goed gevulde buik en nog een spannend avontuur onderweg naar huis konden Preston en ik voldaan op de bank ploffen.