Gedicht - 's Werelds last

's Werelds last

 

In '40 - '45
kon je zelf niet kiezen,
Je kon enkel nog maar vluchten
om 'jezelf' niet te verliezen.

 

Velen zijn gegaan
soms naar verre oorden
waar ze welkom waren
alsof ze daar 'echt' hoorden.

 

Het was dan niet de eigen keuze
maar ze vonden amnestie
en bouwden zo een toekomst
voor zichzelf en familie

 

Nu zijn we zoveel jaren verder
en anderen zijn nu op de vlucht
Ze kloppen aan onze harten
en vragen asiel, is het gerucht....

 

We sluiten snel de ogen
om het leed niet meer te zien
We zijn echt heel gastvrij......
al moeten we dat nu toch herzien.

 

Het is niet zo eenvoudig
een antwoord te vinden op de vragen
maar misschien kunnen we toch op een of andere manier
een klein stukje van 's werelds last mee helpen dragen?

Omdat het de eigen zekerheden raakt is het moeilijk om gastvrij te zijn. Maar wat als je zelf in deze situatie zou verkeren?

 

~ Maritha Roijakkers

'Klabang!!! '

'Klabang!!! '

 

'Klabang!!! '

Ik zit ineens rechtop in mijn bed, ontwakend uit een droom, die ik gelijk compleet vergeten ben, met mijn hart kloppend in mijn keel. Waar kwam die ineens vandaan?
Ik realiseer me dat het onweert en dat de bliksem voor mijn gevoel zo'n beetje naast me moet zijn ingeslagen. Ik hoor de klap nog nadreunen en voel hoe mijn hart nog steeds een aangepast tempo aanhoudt.....
Tjonge.... dit kan niet anders dan een inslag zijn hier heel dicht in de buurt.
Ik reik naar mijn wekker en hoor dat het 4.06 uur is. Ondertussen verbaas ik me dat er geen regen valt en.... wordt op mijn wenken bediend als de lucht openbreekt en al het water in een keer naar beneden wordt gestort.
Maar net zo snel als het is gekomen lijkt het natuurgeweld ook weer te verdwijnen. Ik zie de flitsen en tel: een, twee, drie...... dertien.. 'Boem' klinkt het dof en ver weg en ook de regen gaat snel over in nog een enkele drup en daarna stilte.
Omdat ik het idee heb dat er toch meer buren gewekt moeten zijn door de enorme klap pak ik mijn iPad en check Twitter. Maar daar blijft het rustig, lijkt het, en ook ik besluit mijn rust weer te zoeken.

'Klabang!!! 7:42 uur.

Gedicht - 'Hondenliefde'

'Hondenliefde'

Daar lig je lekker in je mand
nog heerlijk wat te soezen
De dag gaat zo weer echt van start
we gaan naar beneden naar de poezen...

Maar dan zie ik mijn hemd liggen in jouw hondenmand
en val ik even stil...
Wat voel ik me gevleid
dat jij me zelfs 's nachts zo dicht bij je wilt...

 

~ Maritha Roijakkers

Limerick - Diamantroof

Diamantroof

In Hong Kong stond een dief stil te kijken
naar een diamant die bij een juwelier lag te prijken
Hij wist hem te ruilen
en nu is het huilen
of ze hem vinden dat zal nog blijken....

http://www.ad.nl/ad/nl/1014/Bizar/article/detail/4131796/2015/08/29/Dief-verwisselt-peperdure-diamant-voor-nepper.dhtml

 

 

~ Maritha Roijakkers

Limerick - 'Asielzoeker' gespot in Utrecht

'Asielzoeker' gespot in Utrecht

 

Wat ze in de krant nu toch schrijven...
Ze zagen in Utrecht wat drijven
Een zeehond ging slinks
bij Hoevelaken naar links
Mag deze 'asielzoeker' daar blijven?

 

~ Maritha Roijakkers