In(zicht)
Het gaat niet over licht en donker,
ook niet over goed contrast.
Het gaat er om of wat ik waarneem,
logisch in het plaatje past.
Ik kan niet zeggen wat ik niet zie
en wat ik wel zie evenmin.
Daarnaar vragen is vaak frustrerend
en heeft dus doorgaans, niet veel zin.
Vraag me wel naar al mijn kunnen,
naar hoe ik grenzen vaak verleg.
Want met behulp van lef en trucjes,
vindt ik meestal toch mijn weg.
Het gaat niet over slechte ogen
maar juist om inzicht in het geheel.
Want met stukjes zicht, veel moed en moeite,
kan ik juist nog... héél erg veel!
~ Maritha Roijakkers
zondag 9 februari 2020
maandag 4 maart 2019
#DOESLIEF
#DOESLIEF
Geen tijd voor gezanik
en voor gezeur,
Vier je carnaval, ...?
Zak dan lekker deur.
Bouw samen een feestje,
wees positief.
Leef naar de hashtag:
#DOESLIEF
Ben in het dagelijks leven,
online, thuis en in het verkeer,
naar andere mensen,
altijd een dame of heer.
Loop niet te vloeken,
doe niet negatief.
Leer van elkaar
en... #DOESLIEF.
Stuur geen scheldkanonades,
boze woorden of náár gevloek.
Want door al dat immorele getreiter
raakt de zin van het leven zo zoek.
Stuur eens een bloemetje,
een leuke tekst of een brief.
Stuur eens wat liefde.
#DOESLIEF.
~ Maritha Roijakkers
Geen tijd voor gezanik
en voor gezeur,
Vier je carnaval, ...?
Zak dan lekker deur.
Bouw samen een feestje,
wees positief.
Leef naar de hashtag:
#DOESLIEF
Ben in het dagelijks leven,
online, thuis en in het verkeer,
naar andere mensen,
altijd een dame of heer.
Loop niet te vloeken,
doe niet negatief.
Leer van elkaar
en... #DOESLIEF.
Stuur geen scheldkanonades,
boze woorden of náár gevloek.
Want door al dat immorele getreiter
raakt de zin van het leven zo zoek.
Stuur eens een bloemetje,
een leuke tekst of een brief.
Stuur eens wat liefde.
#DOESLIEF.
~ Maritha Roijakkers
vrijdag 1 september 2017
Gedicht - Onzekerheid
Onzekerheid
Onzekerheid doet mij verkrampen.
Door onzekerheid sla ik vaak dicht.
En daardoor kom ik niet verder
want ik voel me tot stil staan verplicht.
Door onzekerheid sla ik vaak dicht.
En daardoor kom ik niet verder
want ik voel me tot stil staan verplicht.
Ik raak door onzekerheid statisch,
doe nauwelijks een stap nog vooruit.
En ondertussen voel ik me schuldig
want eigenlijk, wil ik al maar vooruit.
doe nauwelijks een stap nog vooruit.
En ondertussen voel ik me schuldig
want eigenlijk, wil ik al maar vooruit.
Maar onzekerheid is juist ook verrijkend
en biedt mij, ruimte voor dromen.
Ik moet het dus leren omarmen
en zien wat tot wasdom kan komen.
en biedt mij, ruimte voor dromen.
Ik moet het dus leren omarmen
en zien wat tot wasdom kan komen.
~ Maritha Roijakkers
maandag 28 augustus 2017
Gedicht - Aziatische tijgermug
Aziatische tijgermug
Met zijn dubbele vleugels,
zwart-wit gestreept
is de tijgermug
nu naar Holland verscheept.
zwart-wit gestreept
is de tijgermug
nu naar Holland verscheept.
Hij boekte een reis
per bamboe boot
en zoekt nu verblijf,
bij ons in de goot.
per bamboe boot
en zoekt nu verblijf,
bij ons in de goot.
Hij was al in Weert
en vandaag ook in Assen
en voor je het weet
zal hij ons thuis gaan verrassen.
en vandaag ook in Assen
en voor je het weet
zal hij ons thuis gaan verrassen.
Mocht je hem zien
maak dan snel een prent
en stuur die dan door
zodat 'de boef' wordt herkend.
maak dan snel een prent
en stuur die dan door
zodat 'de boef' wordt herkend.
Dan komt de muggenpolitie
die roeit hem dan uit
want hij is niet welkom
die kleine schavuit.
die roeit hem dan uit
want hij is niet welkom
die kleine schavuit.
~ Maritha roijakkers
dinsdag 22 augustus 2017
Gedicht - Damestas
Damestas
Mijn tas zit boordevol met rommel
omdat ik er steeds meer in frommel.
omdat ik er steeds meer in frommel.
Een kam, een spiegel, een naaietui
en zeker ook een pen of drie
en zeker ook een pen of drie
Bonnetjes van wat ik heb gekocht,
of van musea, ooit bezocht.
of van musea, ooit bezocht.
Hobbygerei voor een stil moment
want niets doen... dat is ongekend.
want niets doen... dat is ongekend.
Pepermuntjes voor een frisse kus,
want je weet maar nooit... en dus...
want je weet maar nooit... en dus...
Een lipstick voor vuurrode lippen
om mijn 'ik' nog aan te stippen.
om mijn 'ik' nog aan te stippen.
Ik voel een knikker, een steen en veer
en herbeleef vakanties weer.
en herbeleef vakanties weer.
Inlegkruisjes, veters... zal ik nooit vergeten
(deeze is voor insiders die van ons in Lourdes weten...)
(deeze is voor insiders die van ons in Lourdes weten...)
Ik heb zelfs een foto van een vroeger lief
en kijk... nog een heel oude liefdesbrief.
en kijk... nog een heel oude liefdesbrief.
Hier nog een schelpje van de zee
die nam ik ooit van Texel mee.
die nam ik ooit van Texel mee.
Voor een ander, rare dingen
maar voor mij.... herinneringen.
maar voor mij.... herinneringen.
~ Maritha Roijakkers
Abonneren op:
Posts (Atom)