maandag 6 juni 2016

Gedicht - Balans

Balans
 
Hoe groot is de kans....
op het bereiken van balans?
Is het wel slim om in je leven
altijd naar balans te streven?
 

~ Maritha Roijakkers

vrijdag 3 juni 2016

Gedicht - Woorden

Woorden
 
Al zijn de woorden al zo vaak gezegd
men krijgt nooit alles uitgelegd.
 
 
~ Maritha Roijakkers

donderdag 2 juni 2016

Geldautomaat gezocht!

Geldautomaat gezocht!
 
Toen ik op de Maaspoort kwam wonen hadden we hier aan de buitenzijde van het winkelcentrum alleen al 4 pinautomaten. Helaas voor mij als slechtziende niet allemaal even toegankelijk.... maar toch!
Nu is er geen enkele pinautomaat meer aan de buitenzijde beschikbaar. Binnen kun je nog wel terecht tijdens openingstijden want bij de AH staat een automaat. Klein probleempje.... hij lijkt meer niet dan wel in gebruik of beschikbaar te zijn. En ingewijden zullen dan nog mompelen dat er bij de boekhandel ook een pinmogelijkheid bestaat, echter die is enkel voor ING klanten. En zo houdt het dus al snel op.
En dat terwijl de Maaspoort in Den Bosch toch nagenoeg, of misschien zelfs helemaal, de grootste wijk is.
 
Het lijkt een soort neerwaartse spiraal.Een tijdlang stonden er wat panden in het winkelcentrum leeg en nam het bezoekersaantal af. Een voor een werden de geldautomaten weggehaald en nog meer mensen besloten elders de boodschappen te gaan doen waar ruimere keus aan winkels en pinautomaten is.
Langzaamaan lijkt het winkelcentrum er weer wat bovenop te krabbelen. Een flink deel van de leegstand is weer gevuld maar een ding blijven we missen... een geldautomaat.
Natuurlijk zullen veel mensen nu denken: "Pak je auto en ga een wijk verderop pinnen!" Maar dat is natuurlijk niet voor iedereen zo voor de hand liggend. Want net als ik zijn er hier nog veel anderen, ouderen of anderszins immobiele personen die ook graag een stukje zelfstandigheid in eigen buurt behouden.
 
Dus vriendelijke, doch dringende oproep aan minstens een van die banken die voorheen hier een geldautomaat hadden om er wederom een te plaatsen!

Groot, groter, grootst

Groot, groter, grootst
 
Wat is dat toch dat alles steeds maar groter, luxer en volgens zeggen beter moet?
Ik heb ondertussen sterk het vermoeden dat groot, luxer en beter, zelden, en misschien wel nooit voor mij als slechtziende hand in hand gaan.
Neem nou al die verbouwde stations. Ik heb er ondertussen veel zien transformeren in de bijna 15 jaar dat ik ze voor mijn werk frequenteer. Amsterdam, Arnhem, Breda, Delft, Eindhoven, Rotterdam, Utrecht, Tilburg om er maar een paar te noemen. Goed, sommigen waren best wel aan een opknapbeurtje toe maar met een groot blik verf had men mijns inziens al best ver kunnen komen. Maar nee, alles gaat op de schop en men begint helemaal opnieuw.
En dan lijkt het erop dat eerst de ego's een rol gaan spelen en mogen roepen hoe men het meest op zal vallen ten opzichte van anderen. De Efteling is er niets bij. Enorme entrees, giga hallen, bordessen, tot lichteffecten toe, niets wordt vergeten. Of toch wel? Wat betekent dit allemaal voor de reiziger? En vooral wat betekent het voor de niet zo mobiele reiziger, zoals ik?
Zo valt me op dat er in veel van die nieuwe stations enorme afstanden afgelegd moeten worden en dat er veel niveau verschillen zijn. Gevolg is dat er her en der op- en of afstapjes gemaakt zijn of zelfs trappen. Trappen die vervolgens weer dienst gaan doen als verkapte zitplaatsen en daarmee de doorstroming nog eens extra belemmeren.
Waarom bouwt men nieuwe stations niet zoveel mogelijk met gelijkvloerse entrees? We wonen toch in een redelijk vlak land dus het zou, volgens mij, moeten kunnen...
Voor mij als slechtziend reiziger wordt het er in ieder geval niet makkelijker op. Ik zoek me suf in al die enorme hallen. Waar vind ik het beoogde perron, welke lift kan ik nemen, waar is de juiste uitgang. Veel van de hallen zijn qua vorm op zichzelf al moeilijk om je te oriënteren en dan zijn er de laatste jaren ook nog eens een heleboel poortjes en wandjes in geplaatst om te voorkomen dat je zonder inchecken bij de treinen kunt komen. Dit maakt het nog eens een stuk lastiger. Vroeger kon je langs de muren af proberen te gaan ter oriëntatie. De akoestiek klopte dan met de begrenzing. Nu heb je een begrenzing maar het geluid vertelt hele andere dingen. Het wordt alsmaar moeilijker om je weg zelfstandig te vinden..
Gelukkig ben ik een ervaren reiziger en ben ik niet te verlegen om hulp te vragen, want anders.... werd het toch wel heel erg moeilijk.

woensdag 1 juni 2016

Gedicht - Pril geluk

Pril geluk
 
Het is gezellig hier op zolder,
mama mus tjilpt naar haar jongen.
En elke keer als ze aan komt vliegen
wordt er luid "Hoera"  gezongen.
 
Daar wordt ik nou zó vrolijk van
van zulk puur en pril geluk.
Het brengt een glimlach om mijn lippen.
Mijn dag kan werkelijk niet meer stuk!

 
~ Maritha Roijakkers