zondag 3 mei 2015

Gedicht - Gestreden voor onze vrijheid

Gestreden voor onze vrijheid
 
Gestreden voor onze vrijheid.
gesneuveld in de strijd.
Door hun dappere daden
zijn wij van het geweld bevrijd.

Bid voor hen die vielen
die voor ons zijn gegaan.
Dat de door hun bevochten vrede
voor altijd mag bestaan.
 

~Maritha roijakkers

zaterdag 2 mei 2015

Limerick - Een koninklijk echtpaar uit Londen

Een koninklijk echtpaar uit Londen
 
Een koninklijk echtpaar uit Londen
Die baalden en vonden het zonde
Ze hadden enkel een zoon
Die was bestemd voor de troon
De ooievaar heeft nu ook nog 'n dochter gevonden

 
~ Maritha Roijakkers

Gedicht - MH 17...

MH 17...
 
Zo nodeloos zijn ze uit het leven gerukt
Hun vliegtuig plots van de radar geplukt
 
Ongeloof, verwarring en veel verdriet
als nabestaanden begrijp en vat je dit niet
 
Een onderzoek kwam natuurlijk op gang
maar duurt voor familie toch altijd te lang
 
Wat zeker wel heel veel steun heeft gegeven
is het getoonde respect en diep medeleven
 
Zovelen stonden stil aan de kant
Ademloos, stil, soms hand in hand
 
Maar nu moet men verder hoe zwaar het ook is
want voor hen blijft dat enorme gemis
 
Ik bid daarom dat bij iedere traan
er toch altijd nog iemand naast hen zal staan
 

~Maritha Roijakkers

'Wees' eendjes

'Wees' eendjes
 
Vanmorgen tijdens mijn uitje met Preston passeerde ik op het bruggetje hier verderop een jonge jongen met een schepnet. Toen ik wat later met een andere hondenbezitter op het uitrenveld stond te buurten kwam de jongen naar ons toegerend. Hij had onder het bruggetje een dode eend zien liggen. We liepen met de jongen mee terug naar het bruggetje en daar lag inderdaad tussen wat groen een dode vrouwtjes eend. Verderop zwommen 2 kleine jonge eendjes een beetje doelloos rond en soms kwam er een mannetjes eend langs die dan wat aan het dode vrouwtje begon t duwen en te plukken.
Natuurlijk was het heel triest om zo'n dode eend te treffen maar het gedrag van de overige eenden vond ik eigenlijk wel fascinerend. Je vraagt je ineens af hoe de familiebanden bij eenden eigenlijk zijn, of ze monogaam zijn, of de jongen ook door anderen worden opgevangen etc.
De jongen, die 10 bleek te zijn, voelde zich erg betrokken. Een passante bood daarom aan om een dierenambulance te bellen zodat de dode eend kon worden meegenomen en eventueel ook de jonge 'wees' eendjes. De jongen bleef standvastig wachten en ik besloot hem dan maar gezelschap te houden. Zo hebben we daar ruim een uur gestaan. Hij vertelde me dat hij vaker dieren gevonden had en naar de dierenambulance had gebracht, zoals een schildpad vorige week nog. Leuk om zo'n jonge jongen betrokken te zien bij zijn omgeving.
Nadat we zolang hadden gewacht en de dierenambulance er nog steeds niet was zijn we toch maar vertrokken. De ouders van de jongen zullen ondertussen misschien best ongerust zijn geweest....
Ik neem aan dat de dierenambulance later vandaag de dode eend heeft opgehaald en... zich hopelijk heeft ontfermd over de kleine 'wees' eendjes.

vrijdag 1 mei 2015

Taxi!

Taxi!

Ik reis natuurlijk heel wat af. En maak ook heel wat taxi kilometers.
Vanwege mijn werk reis ik die met een business card van de NS. Dat maakt het reizen wel heel comfortabel. Ik kan een landelijk nummer bellen, krijg daar de beste callcenter medewerkers van Nederland aan de lijn en die regelen vervolgens mijn ritten. Dus als ik maar weet te vertellen waar en wanneer ik opgehaald wil worden en wat mijn eindbestemming is dan regelen zij alles.
Ik moet zeggen dat het bellen naar deze dames vaak een feestje is. Service hebben ze echt hoog in het vaandel staan. Nadat ze me enkele keren aan de lijn hadden gehad zorgden ze er al voor mijn nummer altijd paraat te hebben. Heel fijn, want om een 16-cijferig getal te onthouden is niet het makkelijkst. En verder hoef ik eigenlijk ook nooit te zeggen dat de hond erbij is, want nog voor ik dat kan vermelden hebben zij het al genoteerd. Dus bij deze.... een flinke pluim!

Zo door de jaren heen heb ik dus al veel taxi chauffeurs meegemaakt en komt het regelmatig voor dat ze als ik instap zeggen dat ik al eens eerder bij ze in de wagen heb gezeten. Vooral op de wat kleinere stationnetjes in Limburg worden vaak dezelfde chauffeurs gestuurd en krijg je bijna een band met elkaar. "Dag mevrouw Roijakkers, lang niet gezien."

Rondom Rotterdam heb ik helaas wel wat andere ervaringen. Vreemd genoeg komt het mededelingenveld van mijn boeking daar zelden mee door bij de chauffeurs. Met als gevolg dat ze dus 'onaangenaam' verrast worden als ze mij mét Preston aan zien komen. Het heeft me al menig keer een flinke discussie opgeleverd vooral omdat ze mij dan verwijten niet vooraf gemeld te hebben dat de hond erbij zou zijn. Uiteindelijk ben ik één keer daadwerkelijk geweigerd, en bleek een keer dat de chauffeur vertrokken was toen hij in de gaten kreeg dat ik een hond bij me zou hebben. Natuurlijk snap ik dat er situaties kunnen zijn waar een hond niet mee kan.... maar behandel me dan met respect en zoek een oplossing.

Een andere keer stond ik een half uur naast een auto te wachten. Ik was vroeg en had de taxi nog helemaal niet verwacht.  5 minuten na de afgesproken tijd reed de auto die de hele tijd naast me had gestaan weg. Toen de bestelde taxi er 10 minuten na de afgesproken tijd nog niet was ging ik bellen. Volgens de centrale had de chauffeur op me gewacht en was ik niet op komen dagen. De taxi werd opnieuw gestuurd. Wat bleek? Dit was dezelfde auto die al die tijd naast me had gestaan. De chauffeur had me wel gezien maar was niet naar me toegekomen. Zijn verklaring was dat hij had gezien dat ik met een stok liep en…. blinden reizen natuurlijk niet met een business card…

Maar goed.... meestal gaat het dus prima en heb ik een heel aangename reis. En heel soms gebeuren er van die bijzondere dingen. Zo werd ik eens opgehaald door een verlengde limousine. Dat had ik natuurlijk in eerste instantie niet door en ik was dus heel verwonderd toen de chauffeur me zij bij de derde deur in te stappen....
En onlangs werd ik opgehaald met een VIP-busje. Daarin bleek een luxe zitje te zijn met heerlijke stoelen en een tafeltje. . LOL.... het duurde wel even voor ik in de gaten had hoe dat busje nou in elkaar zat.... En ook Preston leek zich af te vragen wat dit nou voor een lekker busje was met fijne vloerbedekking.

Maar ook ben ik eens in een verkeerde taxi gestapt en kwam ik daar pas na 5 minuten achter toen de 'echte' taxichauffeur me belde om te vragen waar hij me kon vinden...

Hoe dan ook maak je dus zo wel eens wat mee in de taxi.